dinsdag 16 augustus 2016

Tuinkadootjes

Mijn tuin ervaar ik al een poosje als een voortdurend kadootjesfeest met steeds weer nieuwe traktaties.
Nu zijn het weer de tomaten die de afgelopen zonnige dagen voorspoedig rijpen. Vooral de soort Tigerella (rechtsonder op de foto) geeft veel vruchten. Ze hebben een tamelijk zachte schil en zijn heel sappig en lekker om zo te eten. De gele peertomaatjes, de soort Ildi (midden rechts op de foto), zijn weer meer geschikt voor de soep. Ze zijn zacht en tamelijk melig en om zo te eten vind ik ze niet zo lekker. 


Een deel van de tomaten gaat de soep in en andere gaan in een lunchsalade. Deze vond ik een feest voor het oog. Met; sla, geraspte wortel, Tigerella  en Millefleur tomaten, sojaboontjes Edamame Black Pearl, peterselie. Alleen de cashewnoten mis ik nog op de tuin ; ).


Aan droogbonen heb je eigenlijk geen werk tijdens de groei. Een beetje leiden en wat onkruid wieden meer is het niet. En wat een plezier geven ze. Eerst prachtige bloemen en daarna steeds dikkere peulen die een rijke oogst voorspellen.
Als ik een beetje oppervlakkig kijk lijken ze nog niet te drogen maar ook hier doet de zon haar werk. De peulen beginnen toch te verkleuren en er kan zelfs al wat geplukt worden.

 
 Veense vroege witte snijboon. Kleine witte boontjes, ingepakt in enorme peulen.Voor deze is het duidelijk te laat om als snijboon te eten.


Rechtsboven witte bonen Emergo, en met de klok mee Borlottibonen Lingua Di Fuoco, Veense vroege witte snijboon, boerentenen, paars/zwarte Lady Di

De laatst geplante courgette (3 juli) doet het! Het is de eerste courgetteplant dit jaar die echt mooie grote bladeren maakt, veel bloemen en ook vruchten krijgt. De andere courgetteplanten steken daar nogal mager bij af. Ik krijg het echter nog niet over mijn hart om ze eruit te gooien. Ze bloeien wel en ook met vrouwelijke bloemen dus in principe zouden er nog vruchten aan moeten kunnen komen. In ieder geval hebben de bijen en hommels er plezier van. Ik geef ze nog een kans, het zonnige weer zal ze vast goed doen.


 Tot afgelopen week deed de watermeloenplant het heel goed. Er zijn nu twee watermeloentjes die beiden groeiden. Tot mijn schrik ziet de plant er met slap hangend blad  ineens bijzonder treurig uit. Is het te warm? Zijn de nachten te koud geweest? Ik weet het niet. Ik zie dat het ene watermeloentje een beetje minder stevig is. De andere ziet er (nog?) goed uit. Een compostzak gebruik ik als steuntje om de meloentjes op te laten rusten en verder is het afwachten.
Spannend! Want de watermeloenchallenge van de IVN moestuinexperts is nog niet afgelopen en ik zou over twee weken, als het laatste moestuinjournaal wordt opgenomen, heel graag een levende plant laten zien.



woensdag 10 augustus 2016

Augustustuin

Deze week viel het me op de tuin ineens op hoeveel bloemen er nu bloeien. De roze cosmea's zijn, zoals altijd, enorm geworden, de Chinese bieslook bloeit en ook de Afrikaantjes zijn grote struiken geworden.


Daar staat tegenover dat de goudsbloemen bijna uitgebloeid raken. De meeste uitgebloeide bloemen heb ik weggehaald maar de laatsten mogen zich uitzaaien. Zo heb ik, met een beetje geluk, volgend jaar weer een tuin vol met die knaloranje zonnetjes.


Al deze soorten hebben enkelvoudige bloemen waarin nectar en stuifmeel aanwezig is en het zoemt dan ook van de bijen en hommels rond deze planten. Gevulde bloemen, meestal voor de sier gekweekte soorten, hebben geen meeldraden (stuifmeel) en stampers (nectar) en dus valt daarin voor bijen niets te halen.


Er is nog een verrassend bloemetje op de tuin. De boksdoorn oftewel gojibes bloeit!
Een jaar of vier geleden, tijdens een gezellig uitje met schoonzusjes, heb ik deze struik gekocht en op de tuin geplant. Veel gebeurde er daarna niet en ik heb er al eens helemaal genoeg van gehad dat-ie niet bloeide en alleen maar lange scheuten maakte. In de veronderstelling dat ik hem dan kwijt zou zijn heb ik hem toen tot op de grond afgeknipt. Hij is echter weer helemaal teruggekomen en die groeikracht heb ik gehonoreerd door hem maar te laten staan en af te wachten. En zie daar... nu zit hij aardig vol met bloemetjes. Blijkbaar moet je soms gewoon geduld hebben : ) Nu nog afwachten of er ook vruchten aan zullen komen.


In een vorig blog vroeg ik me af of de ienie-mienie bloemetjes van de sojabonen (edamame Black Pearl) wel bevrucht zouden raken. Dat is blijkbaar gelukt want de planten hangen vol met peulen, al zijn er ook peulen waarin ik geen boontjes voel. Ook nog even wachten?

 Toch zijn er ook peulen die dik genoeg zijn om te plukken.


Tja, en hoe bereid je die dan? De peulen doppen blijkt een heel karwei want ze zijn heel taai en gaan moeilijk open. Dan maar in zijn geheel een minuutje of vijf koken, zo krijg je ze tenslotte ook in een Japans restaurant. Dat werkt perfect! De peulen gaan makkelijk open. En wat een heerlijke romige, notige smaak hebben de boontjes. Weer eens een andere boon dan de stoksperziebonen, die het overigens nog steeds fantastisch doen. Ik hoef niet te bukken bij het plukken maar heb nu een andere uitdaging. De planten groeien tot meer dan twee meter hoogte en daar kom ik zonder trapje niet bij.



Gelukkig hoef ik niet elke dag bonen te eten. Al ben ik er nog zo dol op, je moet ook oppassen dat je je er niet aan tegen eet.
Voorgaande jaren kweekte ik paksoi maar dat vond ik eigenlijk maar moeilijk gaan. Werden ze niet opgevreten door de beesten dan schoten ze wel. Geen eer aan te behalen.
Dit jaar heb ik een kleine soort Tatsoi; Baby Choy geprobeerd. En verhip, die doet het prima. Mooie, donkergroene rozetten en een handzaam maatje. Samen met worteltjes, een uitje en knoflook in een roerbakschotel met rijst erbij vind ik het echt een succes.


Wat een overvloed aan lekkers is er op de tuin. Het is dat ik erg gehecht ben aan yoghurt als ontbijt, anders zou ik met groente de dag beginnen ; )

dinsdag 2 augustus 2016

Komkommers, bonen en tomaten

Terug van vakantie is de eerste gang naar de tuin. Wel eerst de sleutel ophalen bij de toegewijde vakantie'oppas'. Die heeft natuurlijk een en ander geoogst maar de overdaad aan bonen en komkommers, daar is niet tegenaan te eten.
Regen en zon hebben in een week tijd voor veel groei gezorgd al vind ik het er ook wat woest en platgeregend uitzien. Genoeg te doen dus. Maar eerst plukken!

 Heerlijk om vanavond weer verse sperziebonen te eten.

Als ik naar de kas loop zie ik in het voorbijgaan dat mijn laatste koolrabi bezoek heeft gehad. Tientallen rupsen van het koolwitje hebben hun kans gegrepen en zich tegoed gedaan aan het blad dat er nu gefileerd bijstaat. Misschien moet ik het niet hardop zeggen (niet alle tuinders zijn dol op koolwitjes ; )), maar van mij mogen ze deze plant wel hebben.
Mijn jonge palmkoolplanten ga ik echter wél heel goed in de gaten houden want die zijn verboden voor rupsen. 
 

In de kas zijn meerdere verrassingen. Er is een watermeloentje dat groter gegroeid is! De plant zelf vind ik er met verschrompelend blad maar matig uitzien. Gelukkig zijn er ook vitale uitlopers dus ik hoop dat er voldoende energie in de plant zit om de vrucht nog iets groter te laten groeien.


De snackkomkommer heeft explosief vrucht gedragen. En dan zijn er ook nog komkommers aan de plant Marketmore. Het is duidelijk dat ik dit jaar iets te veel komkommerplanten heb geplant. Om zeker te zijn dat in ieder geval één plant het doet zet je er toch meer neer. Zul je net zien dat ze het allemaal fantastisch doen.



 De tomaten zijn in een week tijd aan het rijpen gegaan en sommige trossen zijn zo zwaar geworden dat de plant het amper meer kan dragen. Op onderstaande foto rust de tros op de grond en is de steel doorgezakt maar gelukkig niet gebroken.

Vleestomaat Costoluto Fiorentino

 De Red Cherry maakt nog steeds heel veel dieven die ik weghaal.


 En dan heb je zomaar een schaal vol verschillende soorten tomaten. Eerst van allemaal een hapje nemen om de verschillende smaken te proeven. De ene soort is wat zoeter en de andere is frisser of zuurder. Ik vind het best lastig om dat goed te beschrijven. Daarna werden ze tomatensaus en dat smaakte heerlijk bij de sperziebonen.


Het is letterlijk heerlijk om weer thuis te zijn : )

zondag 17 juli 2016

Wat gaat het snel!

Als ik mijn blog van ruim een week geleden lees en zie hoe tuin er nu bij staat kan ik niet anders zeggen dan: 'Wat gaat het snel!'.
De zwarte bessen zijn allemaal geoogst en samen met aardbeien tot jam verwerkt. Bij de laatste pluk heb ik meteen de dragende takken gesnoeid. Dat maakte het plukken heel wat makkelijker en aangezien zwarte bessen op eenjarig hout bloeien weet ik nu zeker dat ik geen oude takken heb laten staan.



De capucijners zijn klaar en ik heb de al verdrogende ranken fijngeknipt en na het wieden als mulchlaag tussen de knolselderijplanten gestrooid. Zo zal er minder onkruid tussen de planten groeien.


In het gaasrek van de capucijners kan nu een verstekeling verder groeien. Vorig jaar stond hier de olijfkomkommer ( Cyclanthera pedata) en blijkbaar is een van de zaden tot ontkieming gekomen. Het is een enorme klimmer met prachtig blad en lekkere vruchten, dus hij mag blijven.


Ha, een van mijn tamelijk zieltogende courgetteplanten heeft zowaar een goed ontwikkelde vrucht geproduceerd. En al ziet de plant er niet uit, ik wil hem toch nog niet weghalen. Je weet maar nooit of hij het beter gaat doen nu het warmer wordt. Hij krijgt een scheutje mest en bemoedigende woorden, meer kan ik niet doen. Ondertussen heb ik wel een nieuwe, zelf opgekweekte, plant in de volle grond gezet. En deze maakt het gelukkig beter. Zul je straks zien dat ik omkom in de courgettes.
 

De witte lupine, met eetbare zaden, begint dikke vruchten te krijgen. Ik weet eigenlijk niet of je ze ook vers kunt eten of dat je ze eerst moet drogen. Ik ga voor dat laatste dus ze mogen nog even blijven hangen.


Dit jaar heb ik zaden gekregen van de sojaboon Edamame (Black Pearl). De soort die je ook in een Japans restaurant kunt eten. De planten zijn flink uit de kluiten gewassen, alleen de bloemetjes zijn bijzonder klein. Ik ben benieuwd hoe de verdere groei zal verlopen.



Een van de groene Hokkaido pompoenen heeft zich bedacht.... Hij wordt oranje.


In de kas doen de snackkomkommers het geweldig. De plant hangt vol met kleine komkommertjes en ik weet dat wanneer hij echt goed gaat ik om de dag moet gaan plukken want anders is er niet tegenaan te eten. Gelukkig is het ook een dankbaar uitdeelgewas.


Snacktijd! En ondertussen het recept voor ingemaakte zoetzure komkommers opzoeken : )

donderdag 7 juli 2016

Als je eventjes niet kijkt

Afgelopen week stond ik plots verrast te kijken bij de stoksperziebonen. Ik dacht dat die echt nog niet groot genoeg zouden zijn om te plukken. Dus toch wel! En wat zijn ze prachtig!
En ze waren niet alleen prachtig maar smaakten ook naar meer. De eerste pluk was slechts een paar onsjes dus dat betekende elk boontje een voor een opeten. Met krielaardappeltjes en een wortelsalade was bijna de hele maaltijd van eigen tuin. Dat is dan weer zo'n moment dat ik me bijzonder rijk voel met mijn tuin.




De tuin begint een beetje op te drogen. Helaas betekent dat ook dat ineens het onkruid weer overal staat. Vooral veel straatjesgras en dat bloeit ontzettend snel. Dus daar moet ik gauw mee aan de slag. Komend weekend staat er dan ook 'wieden' op mijn lijstje. En het zag er een paar weken geleden nog wel zo goed uit allemaal : (

Chagrijn kan op de tuin van het ene moment op het andere weer omslaan. Want, joepie! de zwarte bessen zijn rijp. De struik heb ik vorig jaar geplant en dit jaar heb ik voor het eerst oogst ervan, en wel een heel behoorlijke. Maar wanneer is zo'n bes nu echt rijp? Je kunt het best moeilijk zien. Zo verborgen in de struik lijken ze allemaal zwart genoeg. Ik pluk dan ook maar op gevoel de bessen die een beetje makkelijk loslaten. Zo om de dag kan ik plukken en ik word steeds beter in het herkennen van de rijpe bessen. Als ze goed rijp zijn vind ik ze erg lekker, al is het nu ook weer geen vrucht waar je handenvol van eet, daarvoor blijft hij toch een beetje te wrang.


In de kas gaat het geweldig goed met de tomaten. De toppen heb ik eruit gehaald en de vruchten kunnen dik worden en rijpen Je kunt de verschillende soorten nu goed onderscheiden.
Tomaat Millefleur had ik vorig jaar al. Geweldig, hoe die zijn naam eer aandoet met zijn duizend bloemetjes. Straks zullen de tomaatjes naar donkergeel kleuren.


Ook tomaat Tigerella laat zien waarom hij zo heet.


De vleestomaat CostolutonFiorentino heeft diepe insnijdingen in de vruchten.
 

En ook de Red Pear laat zien waarnaar hij vernoemd is. Nu nog rood worden, dan klopt het helemaal.


De mini paprika's komen in bloei en beginnen vruchten te vormen. Héél klein, maar toch.


En buiten begint de zon te schijnen. Met nog een beetje woeste luchten, maar de zomer komt er nu toch aan (hoop ik).


donderdag 30 juni 2016

Zomer?

Deze laatste junidag lijkt het nog lang geen zomer te worden. Gelukkig zijn er mooie dagen tussendoor waarop de tuin weer wat kan drogen. En wat ben ik blij dat het water in mijn tuin vrij snel wegzakt en de planten niet blijvend in het water staan. Er zijn zelfs planten die het goed doen op al dat water. De pompoenen bijvoorbeeld groeien enorm. Ik moet ze al een eind langs het rek omhoog leiden en er is al een pompoentje!


Als mijn courgettes nu ook eens zo zouden groeien, zou ik wel leuk vinden. Ik ben dan ook heel verheugd met de eerste bolcourgette in wording. Ik kíjk hem groot.


De stokbonen staan in volle bloei en de eerste boontjes worden zichtbaar. Doordat de planten de hoogte in groeien kan de wind erdoor blazen waardoor de planten, tussen de buien door, steeds goed kunnen drogen. Ik ben dan ook heel tevreden met de stoksperziebonen die ik dit jaar voor het eerst heb gekozen in plaats van stamsperziebonen. De stamsperziebonen bij de buren liggen plat op de grond en hier en daar te verpieteren.


Sommige planten, zoals de uien, hebben het niet zo naar de zin. Ik denk dat de vochtige omstandigheden allerlei schimmels welig doen tieren. Het loof ziet er op sommige plekken niet meer uit en ik begin maar met rooien.
Wat een kleine uitjes zitten er aan! Bij sommige is alleen de stengel verdikt, meer een bosui dan een bewaarui. Op het eerste gezicht zie ik geen beesten erin. De uienvlieg is namelijk dol op uien en kan veel schade aanrichten. Daarnaast heb ik al een paar jaar last van koprot in de uien. Een minder smakelijke naam voor een aandoening die precies doet zoals hij klinkt; de punt van de ui gaat rotten en dit trekt steeds verder de ui in. Goed drogen kan helpen en ja, dat is deze weken nou net het probleem : (.
Eigenlijk is het een wonder dat je het jaar rond uien hebt.


De buren van de uien, de wortels, doen het dan weer fantastisch. Mooie, rechte en, niet onbelangrijk, lekkere wortels haal ik uit de grond. Om zo in te bijten en dat doe ik dan ook.


De worteltjes van AH had ik voorgezaaid en in een pot overgezet. Dit als experiment, want wortels moet je eigenlijk niet voorzaaien maar meteen op de plek zaaien waar je ze uit wil laten groeien.
Als ik ze ga oogsten komen er grappige gedrochtjes uit de aarde tevoorschijn. Ze hebben het duidelijk wat moeilijker gehad. Maar smaken nog steeds goed.


Wat hebben we genoten van de tuinbonen maar nu raken de planten leeg en een eerste rij haal ik eruit. Daar kunnen mooi de winterpreien in. Eerst de grond wat losmaken, een flinke schep compost erbij en dan de planten flink diep in de grond zetten om zo de lange witte stelen te kweken. En al is de grond nat, toch moeten de net geplante plantjes een flinke scheut water. Geen probleem, de regenton zit boordevol : )


En dan komt er toch weer een bui aan. Tijd om naar huis te gaan.